Το Πάσχα δεν είναι μόνο η Ανάσταση, είναι κυρίως η Σταύρωση – Το πέρασμα από τα πάθη στη λύτρωση και στον εορτασμό της ανανέωσης και της ανάτασης.

Η κορύφωση του θείου δράματος είναι ο προσωπικός δρόμος του καθενός από εμάς. Το Πάσχα δεν είναι μόνο τα ήθη και τα έθιμα που τηρεί και διατηρεί αιώνες τώρα η ορθόδοξη πίστη μας. Το Πάσχα δεν είναι μόνο η Ανάσταση, είναι κυρίως η Σταύρωση, ο θάνατος εν ζωή και γι΄αυτό έχει τεράστια σημασία να αντιληφθούμε και την κοινωνική διάσταση του μηνύματος που περνάει η εβδομάδα των Παθών και η Ανάσταση του Θεανθρώπου.

Το Πάσχα ακόμα και ετυμολογικά είναι το «πέρασμα», η μετάβαση από μια κατάσταση σε μια άλλη. Η Εβδομάδα των Παθών που καταλήγει στην Ανάσταση έχει ένα βαθύ ψυχολογικό νόημα: το πέρασμα από τα πάθη στη λύτρωση και στον εορτασμό της ανανέωσης και της ανάτασης.

Το πάθος, ο πόνος οι προδοσίες, οι πειρασμοί, οι πλάνες, οι προσκολλήσεις, οι απογοητεύσεις, οι δυσκολίες, ο θάνατος είναι το ψυχολογικό τοπίο μέσα στο οποίο ζει ο άνθρωπος και το οποίο ζει μέσα μας. Δεν είναι τυχαίο ότι η γιορτή του Πάσχα συμπίπτει με την Άνοιξη, όταν η φύση ξυπνά από τη χειμερία νάρκη της και περνά στην περίοδο της γονιμότητας και της ευφορίας. Ψυχολογικά, αυτή η γιορτή συμβολίζει και μια ευρύτερη ψυχική διαδικασία της εξάλειψης και της αναγέννησης: εγκαταλείπουμε όλα όσα είμαστε και δεν μας αρέσουν και προσπαθούμε να κερδίσουμε κάτι νέο, να αναγεννηθούμε ψυχολογικά με διαφορετικό τρόπο.

Κυρίως ο άνθρωπος θα πρέπει να εγκαταλείψει την αυτολύπηση και το αυτομαστίγωμα και να είναι διατεθειμένος να ξεπεράσει τα προσωπικά του όρια. Αυτό είναι το νόημα της Ανάστασης. Το φως της λαμπάδας που χρειάζεται ο κάθε ένας από εμάς για να τον υποκινήσει, να τον ταρακουνήσει και να σταθεί όρθιος. Και αυτό το φως το μεταφέρουμε ο ένας στον άλλον το βράδυ της Αναστάσεως ως μέσο της μεταξύ μας επικοινωνίας.

Το φως είναι μεταδοτικό. Αλλάζουμε και ρισκάρουμε για τις επιθυμίες μας. Η Σταύρωση και η Ανάσταση είναι μια διαδικασία διαρκείας. Για τούτο το λόγο ακόμα και άτομα τα οποία δεν εκκλησιάζονται τακτικά αισθάνονται την ανάγκη να πάνε στην εκκλησία, ν’ ανάψουν ένα κεράκι και να σκύψουν συλλογισμένοι το κεφάλι μπροστά στα εικονίσματα.

Ο Ντοστογιέφσκι, στους «Αδελφούς Καραμαζώφ» έγραφε: «χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται», αλλά οι μέρες του Πάσχα λένε κάτι άλλο: «Με το Θεό, όλα είναι δυνατά».

Πηγή: newsbomb.gr