Της Μαρίας Τσανάδη

Μόνο κακόγουστο αστείο μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι δίνεται το «δικαίωμα» στους ανεμβολίαστους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν στις εκδρομές με δύο ράπιντ τεστ την εβδομάδα. Πώς είναι δυνατόν να μη γελάσει κανείς όταν γνωρίζει ότι οι άνθρωποι αυτοί θα έχουν τους γνωστούς περιορισμούς στην περιοχή που θα κληθούν να συνοδεύσουν παιδιά; Το πρόβλημα δηλαδή ήταν να μην υπάρξει επίσημη απαγόρευση για να τα συνοδεύσουν;

Πραγματικά ζούμε παράλογες καταστάσεις. Οι εκδρομές από 1^η Μαρτίου επιτρέπονται. Οι αποφάσεις είναι συγκεκριμένες: “Οι εκδρομείς που θα συμμετέχουν στις πολυήμερες εκδρομές, συνοδοί εκπαιδευτικοί και μαθητές, εμβολιασμένοι ή μη, θα επιδεικνύουν βεβαίωση αρνητικού rapid test ή αρνητικού PCR test που πραγματοποιείται εντός των τελευταίων σαράντα οκτώ (48) ωρών πριν από την αναχώρηση. Κατά τη διάρκεια της εκδρομής, οι μαθητές/τριες και οι εμβολιασμένοι/νοσήσαντες εκπαιδευτικοί διενεργούν δύο (2) φορές την εβδομάδα αυτοδιαγνωστικό έλεγχο (self test), ενώ οι μη εμβολιασμένοι εκπαιδευτικοί διενεργούν εργαστηριακό διαγνωστικό έλεγχο (rapid test ή PCR test) δύο (2) φορές την εβδομάδα”.

Όλα καλά μέχρι εδώ. Και η εκδρομή ξεκινάει, φτάνουν με το καλό στον προορισμό τους και εκεί προσγειώνονται στην πραγματικότητα. Δηλαδή, πολύ απλά στις γνωστές απαγορεύσεις. Θυμίζουμε λοιπόν ότι στους ανεμβολίαστους ΔΕΝ επιτρέπεται η είσοδος:

• Στα κέντρα διασκέδασης, σε εσωτερικούς χώρους
• Στους κλειστούς χώρους Εστίασης (π.χ. εστιατόρια, καφέ)
• Στα εστιατόρια , τα αναψυκτήρια καφέ των εσωτερικών χώρων ξενοδοχείων και αεροδρομίων
• Σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους

Η παρουσία τους λοιπόν θα περιοριστεί στη μετακίνηση, στη διανυκτέρευση και σε καμιά βολτίτσα με καφέ στο χέρι και σάντουιτς. Επίσης στα παγκάκια θα μπορούν μια χαρά να επιβλέπουν τους μαθητές τους και να κάνουν όμορφες συζητήσεις. Αν ο καιρός δεν είναι καλός θα περιμένουν στο υπόστεγο, μέχρι να βγουν από κάποιον εσωτερικό χώρο εστίασης οι εμβολιασμένοι συνάδελφοί τους και οι μαθητές. Βέβαια, μπορεί να έχουν και παρέα κανέναν μαθητή, αφού υπάρχουν παιδιά που ενηλικιώνονται πριν τελειώσουν το σχολείο. Αν δεν έχουν εμβολιαστεί, θα βρεθούν και αυτά αντιμέτωπα με τους ίδιους περιορισμούς.

Αν θελήσουμε να το προχωρήσουμε και λίγο περισσότερο, ας σκεφτούμε τι γίνεται σε περίπτωση που σε ένα σχολείο η πλειοψηφία των συνοδών εκπαιδευτικών, είναι ανεμβολίαστοι. Εφόσον κανείς δεν τους στερεί δικαιώματα, αποφασίζουν να αναλάβουν να συνοδέψουν τους μαθητές σε αυτή την όμορφη εμπειρία. Το πρόγραμμα θα προσαρμοστεί ανάλογα με τους περιορισμούς που υπάρχουν; Δηλαδή θα αποκλειστούν όλα εκείνα τα σημεία που οι συνοδοί δεν θα μπορούν να είναι μαζί με τα παιδιά; Ή μήπως θα αφήνουν τους μαθητές μόνους τους και θα τους παρακολουθούν με κάμερες όπου δε θα μπορούν να μπουν; Και οι εμβολιασμένοι συνάδελφοί τους θα είναι υποχρεωμένοι να έχουν την ευθύνη όλων των παιδιών;

Ερωτήματα εύλογα, στα οποία προφανώς κανένας δεν μπορεί να απαντήσει σοβαρά. Κακά τα ψέματα δεν είναι εφικτό να συνοδέψουν ανεμβολίαστοι εκπαιδευτικοί. Θεωρητικά, κανείς δεν τους το απαγορεύει. Ουσιαστικά όμως κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε σοβαρότατα θέματα κατά τη διάρκεια της εκδρομής. Η ασφάλεια των μαθητών δεν διαπραγματεύεται. Αλλά θα πρέπει κάποιοι να θυμούνται ότι κανονικά, ούτε και η ελευθερία θα έπρεπε να διαπραγματεύεται.